Below is an announcement from the Pancyprian Organization of Parents and Relatives of Undeclared Prisoners and Missing Persons related to some recent statements from Mr. Rustem Tatar, the Turkish-Cypriot member of the UN's Investigative Committee for the missing Cypriots. (Mr. Tatar called the Greek Cypriots to accept his proposal to declare all the missing people as dead in advance, and the efforts for the recovery of their remains to follow).

Below, we include the full text of the announcement (in Greek).

Αναφερόμεθα στις δηλώσεις του Εκπροσώπου της Τουρκοκυπριακής πλευράς στη Διερευνητική Eπιτροπή για τους Αγνοουμένους κ. Ρουστέμ Τατάρ που δημοσιεύθηκαν στο τουρκοκυπριακό τύπο στις 9/8/2000, και ειδικά στο μήνυμα που μας απηύθυνε ο κ. Τατάρ το οποίο κι επιθυμούμε να σχολιάσομε.

Αναφέρει ο κ. Τατάρ:

« Να έλθετε να δώσουμε ένα οριστικό τέλος σ' αυτό το θέμα. Ποια είναι η λύση; Ν'αποπερατώσουμε τις έρευνες και ν'αποδεκτούμε ότι όλοι οι αγνοούμενοι είναι νεκροί. Να προσπαθήσομε να βρούμε τα πτώματα των αγνοουμένων, ν'αναγνωρισθούν και να παραδοθούν στις οικογένειες τους. Αυτή είναι η πρόταση μας, σας ζητούμε να σταματήσετε να έχετε το θέμα αυτό στη καθημερινή επικαιρότητα, ούτως ώστε να μην προκαλούνται προβλήματα στις συνομιλίες για το Κυπριακό, που είναι και το βασικό πρόβλημα».

Συμφωνούμε με το κ. Τατάρ πως επιτέλους πρέπει να δοθεί λύση στο πρόβλημα αυτό. Και η λύση εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την πλευρά του. Δηλαδή κατά πόσο υπάρχει επιτέλους η βούληση για συνεργασία και είναι έτοιμη να δώσει ή να βοηθήσει να βρεθούν τα στοιχεία που θα οδηγήσουν στη διακρίβωση της τύχης προσώπων που αγνοούνται.

Αναφέρεται ο κ. Τατάρ στην αποπεράτωση των ερευνών. Ποιών ερευνών, αυτών που ουδέποτε έγιναν, γιατί η πλευρά του αρνείται να συγκατατεθεί; Αυτό που επιβάλλεται να γίνει, κύριε Τατάρ, είναι η πλευρά σας ν' αποδεχθεί και να συνεργασθεί για ουσιαστική διερεύνηση της κάθε περίπτωσης αγνοουμένου, όπως προβλέπεται από το Διεθνές Δίκαιο και τους όρους εντολής της Διερευνητικής Επιτροπής, της οποίας είσθε μέλος. Αν η έρευνα καταδείξει πως κάποιος αγνοούμενος είναι νεκρός τότε συμφωνούμε μαζί σας πως θα πρέπει να καταβληθεί προσπάθεια εντόπισης των λειψάνων και αναγνώριση τους, όπως έγινε με τις περιπτώσεις Κασσάπη, Ζήνωνος και Κουκουλάρη που όπως πολύ καλά γνωρίζετε μετά την διακρίβωση της τύχης τους αφαιρέθηκαν από τον κατάλογο των αγνοουμένων.

Η θέση του κ. Τατάρ να κηρυχθούν πρώτα οι αγνοούμενοι νεκροί και μετά να καταβληθεί προσπάθεια ανεύρεσης των πτωμάτων δεν γίνεται από καμιά οικογένεια αγνοουμένου αποδεκτή, γιατί γνωρίζομε που θα οδηγήσει. ΄Αλλωστε δεν είναι η πρώτη φορά που έγινε προσπάθεια να «σερβιρισθεί» η θέση αυτή και ο κ. Τατάρ γνωρίζει πως σ'αυτή αντέδρασαν ακόμη και διεθνείς οργανισμοί όπως η Διεθνής Αμνηστεία, η Διεθνής Οργάνωση Νομικών κ.ά. Πως είναι δυνατό να ομιλεί για έρευνα και να προεξοφλά το αποτέλεσμα της προτού γίνει. Το ότι αγνοούμενοι, δυνατό να μη βρίσκονται στη ζωή το αντιλαμβανόμεθα. Όμως αυτό δεν αλλάζει την ουσία του προβλήματος ούτε μειώνει την ανάγκη και την υποχρέωση όλων για διερεύνηση και επιβεβαίωση γεγονότων. Ακόμη και στις περιπτώσεις εκείνες, όπου συγκλίνουσες πληροφορίες ή μαρτυρίες αναφέρουν για το ενδεχόμενο κάποιος να φονεύθηκε, υπάρχει και ηθική και νομική υποχρέωση να γίνει επιβεβαίωση από εκείνους που κατέλαβαν ή κατείχαν τη περιοχή. Κι ερωτούμε κ. Τατάρ γιατί δε λέτε στη Δ.Ε.Α., στον Ερυθρό Σταυρό, οπουδήποτε τελοσπάντων ποιούς βρήκατε νεκρούς στο πεδίο της μάχης και πού τους θάψατε, ποια ήταν η τύχη των εκατοντάδων αμάχων που εγκλωβίστηκαν στις κατεχόμενες περιοχές και αγνοούνται, τι απέγιναν εκείνοι που συνελήφθησαν από το Τουρκικό στρατό και τους Τουρκοκυπρίους και έκτοτε εξαφανίζονται. Αν είναι νεκροί πέστε το και δώστε μας τα λείψανα.

Η θέση σας κύριε Τατάρ, όπως κι όσων ηθελημένα ή μη την υιοθετούν, να κηρυχθούν οι αγνοούμενοι νεκροί χωρίς ουσιαστική διερεύνηση είναι αντίθετη προς κάθε έννοια δικαίου και ηθικής. Απλώς παραθέτομε τη πρόσφατη έκθεση της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης που βρίσκει τη Τουρκία ένοχη στο θέμα των αγνοουμένων και μεταξύ άλλων δηλώνει: «Δεν μπορεί να υπάρξει χρονικός περιορισμός όσον αφορά το καθήκον διερεύνησης και πληροφόρησης, ιδιαίτερα εφόσον δεν μπορεί να αποκλεισθεί ότι τα πρόσωπα, που εξαφανίσθηκαν δυνατόν, να υπήρξαν θύματα των πλέον σοβαρών εγκλημάτων, περιλαμβανομένων εγκλημάτων πολέμου ή εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας» (σελ.52, παρ.207) και διαπιστώνει ότι «η εξαφάνιση κρατουμένων χωρίς να δοθούν εξηγήσεις από τις Τουρκικές Αρχές, αποτελεί μία ιδιαίτερα σοβαρή παραβίαση του ΄Αρθρου 5(σελ.51 παρ.205) και ότι η από πλευράς της Τουρκίας μη διερεύνηση της τύχης αγνοουμένων Ελληνοκυπρίων, οι οποίοι όπως υπάρχει ισχυρισμός, βρίσκονταν υπό Τουρκική κράτηση κατά το χρόνο που εξαφανίστηκαν, αποτελεί συνεχιζόμενη παραβίαση του ΄Αρθρου» 5(σελ.53,παρ.213).

Αν κ. Τατάρ εννοείτε τα όσα προτείνετε στο μήνυμα σας και ενδιαφέρεσθε ειλικρινά για επίλυση του προβλήματος, τότε δεχθείτε την άμεση εφαρμογή της συμφωνίας Κληρίδη-Ντεκτάς της 31ης Ιουλίου 1997 για τους Αγνοουμένους, με την οποία σύμφωνα με τρίτους αντικειμενικούς παρατηρητές θα μπορούσε ν' ανοίξει ο δρόμος για πρόοδο και λύση του θέματος.

Λευκωσία 11 Αυγούστου 2000
ΕΚ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ