Further articles:
Ζήνωνας, ο 16χρονος μεγάλος ήρωας (Politis newspaper - in Greek)

Nicosia, Nov 3 (CyBC) -- 16-year-old Zinonas Zinonos is the first person missing since the 1974 Turkish Invasion whose identity has been definitely established through the scientific analysis of remains exhumed from the Lakatameia and Sts Constantine and Helen cemeteries.

In addition to that of Zinonos, the identities of seven other persons have been established, even though it was reported that these were known to be dead and not included in the list of those missing. What was unknown, however, was where they had been buried.

The remains belong to four National Guardsmen killed in action between July 20th and 23rd, and three persons who were, at the time, hospitalised at Nicosia General and who died of pathological causes.

Meanwhile, Co-Chairman Nikos Theodosiou of the Relatives of the Missing Organization told our station today that the local and foreign experts carrying out the work will have comprehensive and conclusive results on a large number of cases by February, while the entire project is expected to be completed by Autumn 2000.

Copyright © 1999 CyBC

Zenonos, Zenon Panayiotis personal page

Ζήνωνας, ο 16χρονος μεγάλος ήρωας.

Nicosia, Nov 4 (Politis) -- Με όπλο τη μοτοσικλέτα του έγινε ο τροφοδότης των φυλακίων της πρώτης γραμμής στην περιοχή Ομορφίτας-Νεάπολης και για 50 τόσες ώρες πηγαινοερχόταν, με τις σφαίρες να σφυρίζουν πάνω από το κεφάλι του.

Ο φάκελος τού 16χρονου Ζήνωνα Ζήνωνος στην Παγκύπρια Οργάνωση Συγγενών Αγνοουμένων δε διαθέτει πολλά στοιχεία για την τύχη του. Είναι όμως γεμάτος από μαρτυρίες για τον ηρωισμό του. Γιατί, ο αγνοούμενος Ζήνωνας από την Ομορφίτα ήταν ένας πραγματικός ήρωας. Ήρωας της ζωής, αλλά κυρίως της πατρίδας. Ήταν μόλις 16 χρονών όταν ορφανός από πατέρα, φορτώθηκε το μεγάλο βάρος του προστάτη της φτωχής οικογένειάς του. Ήταν, βλέπετε, ο μεγάλος της οικογένειας. Πίσω από αυτόν ήταν άλλα τέσσερα παιδιά. Δύο κορίτσια και δύο αγόρια. Όταν εκδηλώθηκε η τουρκική εισβολή έτρεξε να βοηθήσει. Αποτάθηκε στα φυλάκια της περιοχής Ομορφίτας-Νεάπολης και ζήτησε όπλο. Ποιος όμως να εμπιστευτεί όπλο σε ένα αμούστακο αγόρι; Εξάλλου δεν υπήρχαν παραπανίσια. Ωστόσο, ο Ζήνωνας βρήκε άλλο τρόπο να αγωνιστεί. Με όπλο τη μοτοσικλέτα του και εφόδιο τη δύναμη της ψυχής του έγινε ο τροφοδότης των φαντάρων, ο σύνδεσμος των φυλακίων. Από το πρωί του Σαββάτου μετέφερε σφαίρες και άλλα στρατιωτικά εφόδια στους στρατιώτες. Τους μετέφερε φαγητό, τους προμήθευε με νερό και ό,τι άλλο ζητούσαν. Μέχρι και τσιγάρα τους πήγαινε. Οι σφαίρες πηγαινοέρχονταν, αλλά ο Ζήνωνας δεν φοβόταν. Εκεί στο πόστο του. Οι φαντάροι τού έλεγαν να προσέχει, αλλά αυτός τους καθησύχαζε. «Μη φοβάστε». Η μάνα του, η κυρά Λέλλα αγωνιούσε κι αυτή. Ο Ζήνωνας δεν έπαιρνε όμως από λόγια. Ήταν αυτό που λέμε «οι μικροί στην ηλικία, μεγάλοι ήρωες». Η παρουσία του στην πρώτη γραμμή πυρός και το πήγαινε-έλα μεταξύ των φυλακίων κράτησε πέραν των 50 τόσων ωρών. Οι στρατιώτες της περιοχής πολεμούσαν σαν λιοντάρια. Οι επιθέσεις που δέχονταν ήταν σφοδρές. Τελικά στις 21 με 22 Ιουλίου έγινε αναγκαστική υποχώρηση. Λίγοι γλίτωσαν και πολλοί χάθηκαν. Ανάμεσα στους τελευταίους ήταν και ο 16χρονος Ζήνωνας. Η μάνα του μάταια τον περίμενε. Το ίδιο και τα αδέλφιά του. Ο Ζήνωνας πέρασε από τότε στους καταλόγους των αγνοουμένων. ’σχετα αν η σορός του βρέθηκε (άγνωστο με ποιο τρόπο) και μεταφέρθηκε στο κοιμητήριο Κωνσταντίνου και Ελένης όπου τάφηκε. Τίποτε δεν ήξεραν η μάνα του και τα αδέλφια του, που οποίοι τράβηξαν ένα δικό τους δύσκολο Γολγοθά. Η κυρά Λέλλα έπρεπε να δουλέψει σκληρά, να μεγαλώσει τα παιδιά της, να τα μορφώσει και να τα αποκαταστήσει. Και είχε πρόσθετα και το μεγάλο κι αβάσταχτο πόνο του Ζήνωνα. Του «μεγάλου της», που χάθηκε. Στις εκδηλώσεις των συγγενών των αγνοουμένων ήταν πάντα από τις πρώτες. Τα παράταγε όλα και έτρεχε. Πίστευε ότι κάποια ημέρα ο Ζήνωνάς της θα επιστρέψει. Διότι έλεγε και ξανάλεγε ότι «δεν είναι δυνατό οι Τούρκοι να συλλάβουν και να σκοτώσουν ένα δεκαεξάχρονο παιδί». Πού να ’ξερε, όμως, ότι ο γιος της έπεσε στο πεδίο της μάχης. Έστω κι αν δεν ήταν στρατιώτης. Ήταν και είναι, ωστόσο, ένας μεγάλος ήρωας. Και σαν τέτοιο πρέπει να τον τιμήσει η Πολιτεία. Και όλοι εμείς, που την ιστορία του θα πρέπει να την κρατήσουμε ως ζωντανό παράδειγμα ενός ηρωικού αγώνα.

Copyright © 1999 Politis newspaper